سوکسینیل کولین

Succinylcholine Chloride

ادجوانت بیهوشی عمومی جهت انجام سریع لوله گذاری تراشه و ایجاد شلی عضلات اسکلتی در حین جراحی یا تهویه مکانیکی شوک درمانی ( Electro Convulsive Therapy)

اشکال دارویی سوکسینیل کولین

Inj : 50 mg/ml (2 , 10 ml) , 20 mg/ml For inj : 1000 mg , 500 mg, 100 mg (Inj : 100 mg/ml ( 10 ml

مصرف در دوران حاملگی سوکسینیل کولین

C - مطالعات کافی درباره مصرف داروی این گروه در حیوانات نشان داده است که این دارو اثرات جانبی دارد ولی مطالعات کافی برای انسان در دسترس نیست. با اینحال منافع استفاده از دارو در زنان حامله ممکن است در مقابل خطرات احتمالی آن بیشتر باشد. یا اینکه هیچ گونه مطالعه ای در حیوانات و یا مطالعات کافی در انسان وجود ندارد

مصرف در دوران شیر دهی سوکسینیل کولین

بی خطر بودن مصرف سوکسینیل کولین طی دوره بارداری ثابت نشده است. طی دوره بارداری و تا چند روز پس از زایمان سطح خونی سودوکولین استراز افت می کند. بنابراین بیمار به دارو حساس تر خواهد بود و ممکن است دوره آپنه طولانی شود. از سوکسینیل کولین برای جراحی سزارین نیز استفاده می شود. مقدار کمی ازآن از جفت عبور می کند. دوزی که پس از مصرف 1 میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن در یک نوبت به مادر تزریق می شود، خطری برای نوزاد ندارد. البته استفاده مکرر از دوزهای بالا می تواند باعث بروز علایم بلوک عصبی –عضلانی در نوزاد شود. معلوم نیست آیا این دارو به شیر مادر وارد می شود یا خیر. طی دوره شیردهی با احتیاط تجویز شود.

مکانیزم اثر سوکسینیل کولین

این دارو با انسداد هدایت عصبی در محل اتصال عصب – عضله موجب فلج عضلات اسکلتی می شود. سوکسینیل کولین با استیل کولین برای گیرنده های کولینرژیک موجود در صفحه انتهایی رقابت کرده و مانند آن با این گیرنده ها برای ایجاد دپلاریزاسیون ترکیب می شود. گرچه به دلیل تمایل بالای سوکسینیل کولین به گیرنده ها و مقاومت آن در برابر استیل کولین استراز، نسبت به استیل کولین ایجاد دپلاریزاسیون طولانی تری می کند. این دارو همچنین ممکن است موجب آزادسازی هیستامین شود.

تداخلات مهم سوکسینیل کولین

داروهای زیر بلوک عصبی و تاثیر سوکسینیل کولین را افزایش می دهند : سایمتیدین، سیکلوفاماید، پروکائین وریدی، فنلرین، پرومازین، اکسی توسین، برخی آنتی بیوتیک های غیر پنی سیلینی ( آمیکاسین، جنتامایسین، کانامایسین، نئومایسین، استرپتومایسین، پلی میکسین )، کینیدین، بتابلاکرها، پروکایین آمید، لیدوکائین تری متافان، لیتیوم کربنات، فورزماید، سولفات منیزیم، کینین، کلروکین، مهارکننده های کولین استراز ( نئوستگمین، فیزوستگمین، پیریدوستگمین و ...) و داروهای بیهوشی عمومی ( آفلوران، هالوتان، ایزوفلوران )، مسکن های اوپییویید. مصرف همراه گلیکوزید های قلبی احتمال بروز آریتمی قلبی را ( احتمالا به علت آزادسازی ناگهانی پتاسیم درون سلول ها افزایش می دهد. آمفوتریسین B و مدرهای تیازیدی عوارض مربوط به اختلال الکترولیتی را تشدید می کند. دیازپام ممکن است طول مدت بلوک عصبی عضلانی ناشی از سوکسینیل را کاهش دهد.

موارد منع مصرف سوکسینیل کولین

مصرف این دارو برای بیمارانی که نسبت به آن حساسیت دارند، بیماران با اختلال ژنتیکی پایین بودن مقدار سودوکولین استراز، مبتلایان به گلوکوم با زاویه بسته، سابقه شخصی یا خانوادگی ابتلا به هیپرترمی بدخیم، آسیب های عمیقی چشمی و میوپاتی همراه با غلظت بالای کراتین فسفوکیناز ممنوع است. برای بیماران سالمند یا ناتوان، بیمارانی که از کینیدین یا گلیکوزیدهای قلبی استفاده می کنند، کسانی که دچار آسیب یا سوختگی های شدید شده اند و همچنین در موارد اختلالات الکترولیتی، فلج اندام تحتانی ( پاراپلژی)، آسیب نخاعی، ایست قلبی – عروقی و بیماری تحلیل رونده یا دیستروفیک عصبی عضلانی با احتیاط تجویز شود. به علاوه برای مبتلایان به سندرم میاستنیک ریه سرطانی یا کارسینومای برونکوژنیک، دهیدراسیون، اختلالات تیروئید، بیماری های کلاژن، پورفیری، شکستگی ها، اسپاسم عضلات، جراحی چشم، فئوکروموسیتوما، سرکوب تنفسی و اختلال کبد ی، کلیوی یا ریوی نیز با احتیاط تجویز کنید. تجویز مقادیر زیاد این دارو برای خانم هایی که تحت جراحی سزارین قرار می گیرنده یا به نوزاد خود شیر می دهند، با احتیاط انجام شود. هیپرترمی بدخیم که مشکل هیپرمتابولیکی نادر و خطرناکی است، ممکن است با مصرف این دارو آغاز شود، علایم اولیه آن عبارتند از: سختی عضلات ( به ویژه عضله فکی )، تاکی کاردی و تاکی پنه ( که با عمیق شدن بیهوشی نیز کنترل نمی شوند )، علایم افزایش نیاز به اکسیژن و افزایش تولید دی اکسید کربن، بالارفتن دما و اسیدوز متابولیک، به محض تشخیص این عارضه باید مصرف داروی بیهوشی و سوکسینیل کولین قطع و اقدامات حمایتی ( تامین اکسیژن، تصحیح اسیدوز با تجویز بی کربنات سدیم، کاه دمای بدن، درمان اختلال آب و الکرتولیت بیمار) آغاز شود. ایجاد دفع ادراری به مقدار لازم وتزریق وریدی دانترولن نیز ضروری خواهد بود. از این دارو تنها در حضور پرسنل متخصص و امکانات کافی جهت کنترل تنفس و تهویه بیمار می توان استفاده کند. در موارد نادری در کودکان که سابقه میوپاتی عضلات اسکلتی ( به ویژه دیستروفی عضلانی دوشن ) داشته اند، به ویژه در پسران و در سن 8 سالگی و بیشتر مواردی از دیس ریتمی بطنی و ایست قلبی در نتیجه رابدومیولیز حاد و هیپرکالمی گزارش شده است. این کودکان به ظاهر سالم و فاقد علایم بالینی میوپاتی بودند برای پیشگیری و در درمان به موقع لازم است الکتروکاردیوگرام کودک را مرتبا تحت نظر داشته. بلند شدن امواج Tالکتروکاردیوگرام می توانند یک علامت هشدار دهنده محسوب شود. تجویز کلسیم وریدی، بی کربنات، گلوکز و انسولین به همراه هیپرنتیلاسیون در مواردی باعث بهبود کودک شده است. معمولا شیوع برادی کاردی ( در کودکان و بزرگسالان ) پس از دومین دوزدارو شایع تر است. سوکسینیل کولین ممکن است افزایش موقت فشارداخل جمجمه ای و افزایش فشار داخل معده ( و احتمالا اسپیراسیون محتویات معدی) را باعث شود برخی اشکال دارویی این دارو ممکن است حاوی ماده نگهدارنده (( بنزیل الکل )) باشد که می تواند باشد که می تواند در نوزادان نارس سندم کشنده گسپینگ (Gasping Syndrome) را ایجاد کند.

شرایط نگهداری سوکسینیل کولین

آمپول های قابل تزریق در دمای 2 تا 8 درجه سانتی گراد و در یخچال نگهداری شود. پودرها لازم نیست که در یخچال نگهداری شوند.

لیست پزشکان داخل پروفایل بانک
مجوز ها و تاییدیه ها