همه چیز درباره  بیماری ترومبوز ورید عمقی‌

بیماری ترومبوز ورید عمقی‌

ترومبوز ورید عمقی عبارت است از بیماری که طی آن یک لخته خون که در یک ورید تشکیل می شود و ممکن است باعث انسداد نسبی یا کامل جریان خون شود یا رها شده و به ریه برود. این حالت متفاوت از لخته های موجود در وریدهای سطحی است که در آن به ندرت لخته ها رها می شوند. معمولاً ساق یا پایین شکم را درگیر می کند ولی گاهی سایر وریدهای بدن را مبتلا می کند. در افراد بالای 60 سال شایع تر است .

علائم بیماری ترومبوز ورید عمقی‌

گاهی بدون علامت تورم و درد در ناحیه ای که توسط ورید تخلیه می شود (معمولاً مچ پا، ساق یا ران ). تورم در اندام تحتانی هر چیزی در زیر لخته را شامل می شود و به انگشتان پا گسترش می یابد. حساسیت به لمس و قرمزی نواحی آسیب دیده ناراحتی یا درد در راه رفتن . ناراحتی با استراحت بهبود نمی یابد. درد هنگام بلندکردن اندام تحتانی و خم کردن پا (گاهی اوقات ) تب (گاهی اوقات ) افزایش ضربان قلب (گاهی اوقات )

عواقب بیماری ترومبوز ورید عمقی‌

اگر بتوان از آمبولی ریوی اجتناب کرد، معمولاً با درمان ضد انعقاد قابل علاج می گردد.

عوامل بیماری ترومبوز ورید عمقی‌

افراد بالای 60 سال چاقی استفاده از استروژن موجود در قرص های ضد بارداری خوراکی یا برای جایگزینی پس از یائسگی . این امر به ویژه در صورت استفاده از استروژن همراه با سیگار کشیدن خطرناک است . جراحی ، سانحه بارداری سرطان اختلالاتی چون نارسایی قلبی ، سکته مغزی و پلی سیتمی (افزایش غلظت خون )

عوارض بیماری ترومبوز ورید عمقی‌

آمبولی ریه که طی آن لخته رها می شود و به ریه می رود. جریان خون ریه مسدود شده ، باعث مرگ بافت ریه آسیب دیده می گردد. تعداد قابل ملاحظه ای از بیماران دچار آمبولی ریه ، به خاطر بیماری می میرند.

دارو بیماری ترومبوز ورید عمقی‌

ضد انعقاد داخل وریدی برای پیشگیری از گسترش لخته ها ممکن است داروهای حل کننده لخته تجویز شوند که به طور فعال ، لخته ها را حل می کنند. برای به حداقل رساندن خطر آمبولی ریه ، آزمون های خونی برای پایش غلظت ضد انعقاد، اجباری است . ضد انعقادهای خوراکی ممکن است به مدت 6 ماه یا بیشتر لازم باشند.

علل بیماری ترومبوز ورید عمقی‌

تجمع خون در ورید که مکانیسم های لخته کننده خون را بر می انگیزد. تجمع ممکن است پس از استراحت طولانی در بستر به دنبال جراحی یا در اثر بیماری ناتوان کننده مثل حمله قلبی ، سکته مغزی یا شکستگی استخوان رخ دهد.

فعالیت بیماری ترومبوز ورید عمقی‌

استراحت در بستر تا رفع تمام علایم التهاب . در هنگام استراحت ، حرکت دادن عضلات پا، خم کردن مچ پا و تکان دادن انگشتان پا را تبدیل به عادت خود کنید. از جوراب های کشی مناسب یا بانداژهای کشی استفاده کنید ولی از بند جوراب یا جوراب کشباف بلند استفاده نکنید. در هنگام نشستن به مدت طولانی پاها را بالاتر از باسن قرار دهید. پاها را از بستر بلند کنید.

اصول کلی درمان بیماری ترومبوز ورید عمقی‌

آزمون های تشخیصی می توانند شامل ونوگرافی (رادیوگرافی وریدها)، سونوگرافی و پلتیسموگرافی (میزان خونی را که از اندام عبور می کند، اندازه می گیرد) باشند. اگر لخته ها کوچک ، محدود به ساق بوده و بیمار توانایی حرکت داشته باشد، درمانی لازم نیست . لخته ها غالباً خود به خود رها می شوند. برای اکثر بیماران بستری شدن به خاطر تزریق ضد انعقادها و مشاهده عوارض لازم است . در بیماران خاص ، اقدام جراحی برای کار گذاشتن یک دستگاه غربال («چتر») در ورید اجوف تحتانی (ورید اصلی که به ریه ها وارد می شود) برای به دام انداختن لخته ها قبل از رسیدن به ریه ها

پیشگیری از بیماری ترومبوز ورید عمقی‌

در طول بیماری ها از استراحت طولانی در بستر خودداری کنید. پس از هرگونه اقدام جراحی یا در طی هرگونه بیماری زمین گیرکننده هرچه زودتر حرکت دادن اندام های تحتانی را شروع کنید. در مسافرت های طولانی یا اتومبیل یا هواپیما، حداقل هر 2-1 ساعت ، پاهای خود را حرکت دهید. به ویژه در صورت مصرف استروژن ، سیگار را ترک کنید.

رژیم غذایی بیماری ترومبوز ورید عمقی‌

رژیم غذایی خاصی ندارد. در این شرایط به پزشک خود مراجعه نمایید

پایین مطالب(کانال تلگرام)
مرتبط ها
مجوز ها و تاییدیه ها