همه چیز درباره  بیماری پارکینسون‌

بیماری پارکینسون‌

بیماری پارکینسون یک بیماری دستگاه عصبی مرکزی در بزرگسالان مسن تر که مشخصه آن سفتی عضلانی پیشرونده تدریجی ، لرزش و از دست رفتن مهارت های حرکتی است . این اختلال هنگام رخ می دهد که نواحی خاصی از مغز توانایی خود در تولید دوپامین (یکی از ناقلین عصبی در مغز) را از دست می دهند.

دکتر مهران شفیعی

دکتر مهران شفیعی هستم متخصص مغز و اعصاب اگر در رابطه با بیماری بیماری پارکینسون‌سوالی دارید می توانید مشاوره بگیرید

دکتر محمد رضوانی

دکتر محمد رضوانی هستم متخصص مغز و اعصاب اگر در رابطه با بیماری بیماری پارکینسون‌سوالی دارید می توانید مشاوره بگیرید

دکتر علیرضا محمدی

دکتر علیرضا محمدی هستم متخصص مغز و اعصاب اگر در رابطه با بیماری بیماری پارکینسون‌سوالی دارید می توانید مشاوره بگیرید

دکتر تانیا سعیدی

دکتر تانیا سعیدی هستم متخصص مغز و اعصاب اگر در رابطه با بیماری بیماری پارکینسون‌سوالی دارید می توانید مشاوره بگیرید

دکتر سپیده زندی فر

دکتر سپیده زندی فر هستم متخصص مغز و اعصاب اگر در رابطه با بیماری بیماری پارکینسون‌سوالی دارید می توانید مشاوره بگیرید

دکتر محمد مهدی قاسمی

دکتر محمد مهدی قاسمی هستم متخصص مغز و اعصاب اگر در رابطه با بیماری بیماری پارکینسون‌سوالی دارید می توانید مشاوره بگیرید

دکتر مسعود ستایش مهر

دکتر مسعود ستایش مهر هستم متخصص مغز و اعصاب اگر در رابطه با بیماری بیماری پارکینسون‌سوالی دارید می توانید مشاوره بگیرید

دکتر مجید کیهانی فر

دکتر مجید کیهانی فر هستم متخصص مغز و اعصاب فلوشیپ تصویربرداری مداخله ای اعصاب( اینترونشنال نورورادیولوژی) اگر در رابطه با بیماری بیماری پارکینسون‌سوالی دارید می توانید مشاوره بگیرید

عواقب بیماری پارکینسون‌

این بیماری در حال حاضر غیرقابل علاج محسوب می گردد. ولی ، علایم آن با درمان قابل تسکین یا کنترل است . این بیماری طول عمر را چندان کاهش نمی دهد. تحقیقات علمی علل و درمان این بیماری ادامه دارد و این امید وجود دارد که درمان های مؤثر و نهایتاً علاج بخش برای آن ارایه گردند. تحقیقاتی که به بررسی پیوند بافت جنینی برای درمان این اختلال پرداخته اند نویدبخش درمان مؤثری در آینده بوده اند. با این درمان به نظر می رسد سلول های جدید تولیدکننده دوپامین در مغز با پیوند بافتی جنینی تشکیل گردند.

دارو بیماری پارکینسون‌

داروهای آنتی کولینرژیک ؛ آنتی هیستامین ها؛ داروهای ضدلرزش ، نظیر آمانتادین ؛ یا داروهای ضدپارکینسون از قبیل بروموکریپتین ، لوودوپا و کاربی دوپا. سلژیلین برای به حداکثر رسیدن اثربخشی لوودوپا و کاربی دوپا تجویز می شود. همه این داروها لرزش و سفتی عضلانی را کاهش می دهند ولی اغلب عوارض جانبی قابل توجهی نیز دارند.

فعالیت بیماری پارکینسون‌

در حد امکان به فعالیت های خود ادامه دهید و به دفعات استراحت کنید. اختلاف زیادی بین توانایی جسمی بیماران دچار این بیماری وجود دارد. محدودیت فعالیت تنها در بیماران دچار سفتی عضلانی وجود دارد. درمان فیزیکی کمک کننده است .

پیشگیری از بیماری پارکینسون‌

پیشگیری خاصی ندارد.

اصول کلی درمان بیماری پارکینسون‌

هیچ آزمون تشخیصی برای اثبات بیماری پارکینسون وجود ندارد. تشخیص بیماری معمولاً مبتنی بر معاینه فیزیکی است . بررسی های طبی برای رد سایر اختلالات ممکن است توصیه گردد. - اصول کلی مراقبت این بیماران عبارتند از درمان فیزیکی ، امیدوارکردن و اطمینان دادن به بیماران ، و درمان بیماری های همراه (نظیر افسردگی ) - روان درمانی یا مشاوره جهت کمک به کاهش افسردگی - کار درمانی و گفتار درمانی ممکن است توصیه گردد. - استفاده مکرر از حمام گرم و ماساژ دادن جهت پیشگیری از ایجاد سفتی عضلانی استفاده از ریش تراش برقی جهت اصلاح - استفاده از کفش های بدون بند، نظیر کفش های راحتی ، کفش های زیپ دار یا کفش های چسبی - محیط منزل را طوری طراحی کنید که از افتادن و آسیب دیدگی جلوگیری شود. - محدودیت های تدریجی بیماری ممکن است باعث عاجز شدن بیمار گردد. برای یافتن راه هایی جهت حفظ عملکرد و کارآیی خود از مشاوره تخصصی و اعضای خانواده کمک بگیرد.

رژیم غذایی بیماری پارکینسون‌

رژیم خاصی نیاز نیست ، در موارد وجود اختلال بلع ممکن است مصرف غذاهای نرم لازم باشد. برای پیشگیری از یبوست به رژیم غذایی خود فیبر غذایی یا مواد حجم افزا(نظیر میوه و سبزیجات) اضافه کنید.

علائم بیماری پارکینسون‌

لرزش ، به خصوص در حالت عدم حرکت اندام سفتی عضلانی و کندی حرکت در کل بدن راه رفتن نامتناسب به حالتی که پاها به زمین کشیده می شوند و فاصله پاها از هم بیشتر از حالت طبیعی است . قامت خمیده از بین رفتن حالت چهره تغییرات صدا؛ صدا ضعیف و بم می شود. اختلال بلع ، آبریزش دهان توانایی ذهنی تا مراحل پیشرفته بدون تغییر می ماند و در مراحل پیشرفته به آهستگی کاهش می یابد. افسردگی ، عصبی بودن

عوامل بیماری پارکینسون‌

ناشناخته

علل بیماری پارکینسون‌

علت این اختلال در اغلب موارد ناشناخته است . بعضی موارد آن ناشی از داروهایی نظیر فنوتیازین ها؛ آسیب مغزی ؛ تومورها؛ آنسفالیت پس از آنفلوانزا؛ عفونت با ویروس های دارای رشد آهسته ؛ یا مسمومیت با مونواکسیدکربن (احتمالاً) می باشد.

عوارض بیماری پارکینسون‌

زوال عقل پنومونی (ذات الریه) یبوست شدید احتباس ادرار ناشی از داروهای تجویز شده برای درمان این اختلال افتادن و بروز شکستگی استخوانی ناتوانی

پایین مطالب(کانال تلگرام)
مرتبط ها
مجوز ها و تاییدیه ها