همه چیز درباره صرع‌

صرع‌

صرع عبارت است از یک نوع اختلال در کار مغز که مشخصه آن عبارت است از حملات صرعی ناگهانی و تکرارشونده ، حملاتی کوتاه مدت از رفتار غیرطبیعی و نامناسب ، تغییر در وضعیت هوشیاری ، یا حرکات غیرطبیعی . صرع ، که گاهی تشنج نیز خوانده می شود، یک علامت است نه یک بیماری . صرع مسری نیست . صرع می تواند در هر دو جنس و در هر سنی رخ دهد. صرع معمولاً بین سنین 14-2 سالگی آغاز می شود.

اگر درباره بیماری صرع‌ سوال دارید، می توانید از مشاوران زیر بپرسید

دکتر محمد رضوانی دکتر محمد رضوانی متخصص مغز و اعصاب دریافت مشاوره
دکتر مهران شفیعی دکتر مهران شفیعی متخصص مغز و اعصاب دریافت مشاوره
دکتر تانیا سعیدی دکتر تانیا سعیدی متخصص مغز و اعصاب دریافت مشاوره
دکتر سپیده زندی فر دکتر سپیده زندی فر متخصص مغز و اعصاب دریافت مشاوره
دکتر مسعود ستایش مهر دکتر مسعود ستایش مهر متخصص مغز و اعصاب دریافت مشاوره
دکتر مجید کیهانی فر دکتر مجید کیهانی فر متخصص مغز و اعصاب , فلوشیپ تصویربرداری مداخله ای اعصاب ( اینترونشنال نورورادیولوژی ) دریافت مشاوره
دکتر سحر حفاری دکتر سحر حفاری متخصص مغز و اعصاب دریافت مشاوره
دکتر محمد مهدی قاسمی دکتر محمد مهدی قاسمی متخصص مغز و اعصاب دریافت مشاوره

عواقب صرع‌

صرع را بجز در موارد نسبتاً نادری که آسیب ، تومور، یا عفونت مغزی قابل درمان وجود دارد، نمی توان معالجه کرد. اما با کمک داروهای ضد تشنج می توان از بروز بسیاری از حملات صرعی جلوگیری نمود، به طوری که فرد می تواند زندگی تقریباً طبیعی داشته باشد.

دارو صرع‌

داروهای ضدتشنج . طی درمان ، پزشک به بررسی پاسخ شما به دارو می پردازد. اغلب لازم می شود که دوز دارو تغییر یابد یا دارو عوض شود. تا آنجا که می توانید اطلاعات خود را در مورد داروی دریافتی افزایش دهید. باید توجه داشته باشید که در کنار مهار حملات صرع ، دارو ممکن است اثرات جانبی قابل توجهی داشته باشد.

فعالیت صرع‌

محدودیت برای آن وجود ندارد. در اغلب جاها در صورتی که فرد به مدت یک سال حمله صرع نداشته باشد به وی اجازه داده می شود رانندگی کند.

پیشگیری صرع‌

راه خاصی برای پیشگیری از به وجود آمدن صرع وجود ندارد.

اصول کلی صرع‌

اقدامات تشخیصی ممکن است عبارت باشند از: سی تی اسکن یا ام آرآی از مغز، نوار مغز، و آزمایش خون درمان صرع عبارت است از دارودرمانی برحسب نوع صرع همیشه یک دستبند یا گردن آویز مخصوص به همراه داشته باشید که نشان دهنده این باشد که صرع دارید. این کار کمک می کند که در صورت وقوع حمله صرع دیگران و کارکنان پزشکی بهتر بتوانند به مراقبت از شما بپردازند. از قرار گرفتن در هر موقعیتی که قبلاً باعث بروز حمله صرع شده است خودداری کنید. وقتی با فردی که دچار حمله صرع شده است روبه رو می شوید، لباس های او را شل کنید، وی را روی زمین بخوابانید و از آسیب حفظ کنید. حمله صرع اگرچه در ظاهر ترسناک به نظر می رسد، ندرتاً به خودی خود زیان آور است .

رژیم صرع‌

رژیم خاصی توصیه نمی شود. الکل ننوشید، نوشیدن الکل ممکن است اثر دارو را کاهش داده و باعث بروز حمله صرع شود.

علائم صرع‌

صرع به چندین نوع مختلف تقسیم می شود که هرکدام ویژگی های خاص خود را دارند. بعضی از انواع صرع عبارتند از: صرع کوچک : که غالباً در کودکان رخ می دهد. کودک به یکباره فعالیت خود را متوقف می کند و برای حدود یک دقیقه با نگاهی بی حالت به اطراف خیره می شود بدون اینکه بفهمد در اطراف او چه می گذرد. صرع بزرگ: که در تمام سنین رخ می دهد. فرد هوشیاری خود را از دست می دهد، عضلات بدنش سفت می شود و سپس دست و پا و بدن وی دچار تکان های غیرقابل کنترلی می شوند. امکان دارد اختیار ادرار نیز از دست برود و فرد خود را خیس نماید. حمله صرع بزرگ چندین دقیقه طول می کشد و غالباً به دنبال آن فرد به خواب عمیقی فرو می رود یا گیج است . قبل از بروز حمله صرع ، فرد ممکن است علایم هشداردهنده ای را احساس کند: احساس عصبی بودن ؛ اختلالات بینایی ؛ احساس بوی بد؛ یا شنیدن صداهای عجیب و غریب . صرع کانونی: که طی حمله آن ، یک قسمت کوچک از بدن دچار تکان های غیرقابل کنترل می شود. این حالت تکان خوردن به قسمت های دیگر بدن گسترش می یابد و ممکن است تمام بدن شروع به تکان خوردن نماید. اما فرد هوشیاری خود را از دست نمی دهد. صرع لوب گیجگاهی مغز: که طی حمله آن ، فرد ناگهان رفتاری غیرطبیعی که با شخصیت و رفتار عادی وی همخوانی ندارد بروز می دهد، مثلاً ممکن است ناگهان عصبانی شود یا از خود خشونت بروز دهد؛ بدون دلیل بخندد؛ یا حرکات بدنی عجیب و غریب داشته باشد (از جمله حرکات جویدن غیرطبیعی ).

عوامل صرع‌

سابقه خانوادگی صرع افراط در مصرف الکل استفاده از مواد روان گردان قرار گرفتن در معرض دودها و بخارات سمی پایین بودن قند خون سابقه صدمه به سر بعضی از داروها که یکی از اثرات جانبی آنها افزایش خطر حملات صرع است .

علل صرع‌

بیش از 50 اختلال و بیماری مغز می توانند صرع ایجاد کنند، اما اصولاً بیماری هایی که در ساختمان مغز خلل وارد می آورند تنها در 25% موارد صرع یافت می شوند. علل شایع عبارتند از: آسیب رسیدن به مغز به هنگام تولد یا قبل از تولد سوءمصرف الکل یا مواد مسمومیت شیمیایی وارد آمدن آسیب شدید به سر عفونت و تومور مغز، و اصولاً هرگونه ضایعه بزرگ شونده ای که مغز را تحت فشار قرار دهد. تب بالا

عوارض صرع‌

ادامه حملات (علی رغم درمان ) و ندرتاً افت عملکردهای ذهنی فرد