خواص دارویی جوز بویا

جوز بویا

nutmeg

جوز بوبا یا جوزبوا , دانه های تقریباٌ کروی با پوسته سخت برنگ قهوه ای روشن است که بر روی آن شبکه ای ازخطوط سفید دیده میشود مغزدانه سطحی چین دارداشته و برنگ خاکستری مشاهده میشود . این دانه ها که بوئی مخصوص , طعم تند و معطر و بسیار مطبوع دارند از گیاهی بنام جوزهندی و بنام علمی:Myristica fragrans Houtt.از تیره میریستیکاسه بدست می آیند . این گونه درختی است دوپایه که ظاهری شبیه به درخت نارنج دارد .

فواید جوز بویا

از نظر خواص معتقدند که فرح آور و سکر آور است ،بریا هضم غذا کمک می کنند،مقوی معده و دهانه معده و مری و کبد و باه در مورد سرد مزاجان است.برای یرقان و خوشبویی دهان و عرق ،ادرار،تحلیل گاز،نفخ ،رفع قی،آشفتگی حال ،رطوبت معده،رفع اسهال سرد و مرطوب و همچنین برای استسقا عمومی بدن و سخت ادرار کردن مفید است

ترکیبات جوز بویا

نظر ترکیبات شیمیایی جوز بویا دارای ساپونین و اسانس روغنی فرار است که برحسب شرایط محل رویش درخت مقدار آن در نمونه های مختلف متفاوت است.اسانس روغنی در بسباسه خشک و میس از 14-7 درصدتغییر می کند و مقدار اسانس روغنی مغز خشک جوز بویا از 15-5 درصدتغییر می نماید.
دراسانس روغنی جوز بوای و بسباسه در حدود 4 درصد ماده خیلی سمی به نام میریستی سین وجود دارد و مغز خشک جوز بویا در حدود 35-25 درصد روغن چرب ثابت که کره جوز بویا نامیده می شود ،وجود دارد.از نظر طعم جوط بویا کمی شیرین و گرم است و به صورت گرد یا ناکوفته آن در بازار بین المللی عرضه می شود.معمولا مغز جوز بویا کمی شیرین تر و از نظر عطر ظریفتر از بسباسه یا میس است زیرا اسانس روغنی آنها حتی در یک میوه باهم فرق دارند.در برگهای خشک گیاه در حدود 5/1 درصد اسانس یافت می شود که شامل 80 درصد آلفاپینن و 10 درصد میریستی سین است.

منبع جغرافیایی جوز بویا

جوزهندی بومی هند است و دانه های آن به ایران وارد میشود .

مضرات جوز بویا

جوزبویا سمی می باشد و در مصرف آن باید احتیاط شود.

عوارض جانبی جوز بویا

اسراف در مصرف آن ایجاد عوارض ،ناراحتی ،مسمومیت ،تشنج ،بد اخلاقی و کارهای احمقانه می نماید و در تمام موارد فوق مصرف اسانس آن قوی تر است.

طبیعت جوز بویا

در کتب طب سنتی ایرانی جوز بویا را از نظر طبیعت گرم و خشک می دانند

طرز استفاده جوز بویا

اگر جوز بریان کرده ان خورده شود اسهال بند می آید .ضماد آن برای سردرد سرد و فلج ولقوه و سستی اعضا وورمهای سرد کبد نافع است.اگر ضماد آن با افسنطین و عسل تهیه شود برای رفع خونمردگی و کوفتگی اعضا مفید است و مصرف قطره آن با روغنهای مناسب برای تسکین دردهای گوش و رفع کری نافع است و مالیدن ان به چشم برای تقویت دید چشم و رفع جرب پلک نافع است.برای گرم مزاجان مضر است و سردرد می آورد در این مورد باید با گشنیز خورده شودو مضر کبد و ریه است ،آن را باید با بنفشه و عسل خورد.

پایین مطالب(کانال تلگرام)

مرتبط ها