لیتیوم کربنات

Lithium Carbonate

مانیا اختلال دو قطبی تقویت کننده داروهای ضد افسردگی در درمان افسردگی مقاوم مانیای اسکیزوافکتیو و اسکیزوفرنی تقویت کننده درمان اختلال وسواسی سردرد خوشه ای پرخوری عصبی ،بی اشتهایی عصبی رفتار تهاجمی الکلسیم ،سایکوز بعد از زایمان ،سایکوز ناشی از کورتیکواستروئید ها ،سندرم پیش از قاعدگی

شرکت های تامین کننده این دارو
اشکال دارویی لیتیوم کربنات

Tab : 300 mg Sr Tab : 400 mg Cap : 400 mg

مصرف در دوران حاملگی لیتیوم کربنات

D - مطالعات کافی درباره مصرف داروی این گروه شواهدی مبنی بر وجود خطر برای جنین انسان وجود دارد ولی در بعضی از موارد منافع دارو ممکن است استفاده از آن را اجتناب ناپذیر نماید. و در مقابل منافع دارو خطرات احتمالی دارو را باید پذیرفت

مصرف در دوران شیر دهی لیتیوم کربنات

از این دارو در حاملگی به خصوص طی سه ماه استفاده نکنید ،مگر این که فواید آن بر عوارض بلقوه اش فزونی داشته باشد. کلیرانس کلیوی لیتیوم در طی حاملگی ثابت نیست و در نیمه دوم حاملگی به تدریج تا 30 الی 50 درصد افزایش می یابد ولی بعد از زایمان به طور ناگهانی به حد قبل از حاملگی بر می گردد . ممکن است افزایش دوز لیتیوم طی حاملگی برای جبران این اثر به مسمومیت منجر شود . توصیه می شود برای کاهش خطر مسمومیت مادر در نتیجه تجمع لیتیوم در چند روز آخر حاملگی مصرف لیتیوم قطع شود ولی چند روز بعد از زایمان باید دوباره دارو را با دوزی کم تر شروع کرد ،زیرا بعد از ختم حاملگی خطر عودمانیا و افسردگی افزایش می یابد . لیتیوم با غلظتی معادل 50 درصد غلظت آن در سرم مادر،در شیر ترشح می شود . طی درمان با لیتیوم شیردهی انجام نشود

مکانیزم اثر لیتیوم کربنات

جذب :گوارشی مکانیسم اثر:لیتیوم انتقال سدیم را در سلول های عصبی و عضلانی، در جهت متابولیسم درون عصبی کاتکول آمین ها تغییر می دهد

تداخلات مهم لیتیوم کربنات

تجویز همزمان لیتیوم با مهار کننده هایACE،غلظت سرمی لیتیوم را افزایش می دهد . در افسردگی های مقاوم ، از لیتیوم برای تقویت اثر سایر ضد افسردگی ها استفاده می شود. هم چنین این داروها موجب افزایش سطح سرمی لیتیوم نیز می شوند.مواردی از مسمومیت با لیتیوم در بیمارانی که هم زمان مترونیندازول،اسپکتیونومایسین یا تتراساکلین مصرف می کرده اند ،گزارش شده است . البته ،باید توجه داشت که در بسیاری از بیماران لیتیوم و تتراساکلین برای درمان ضایعات پوستی آکنه ای شکل لیتیوم تجویز شده است. دفع کلیوی لیتیوم طی تجویز هم زمان با کلروپرومازین افزایش می یابد به نظر می رسد که ترکیب لیتیوم و بنزودیازپین ها کاملا بی خطر باشد. تجویز هم زمان دیورتیک ها با لیتیوم ،اثری آنتی دیورتیکی نشان می دهد و به طور معمول دیورتیک ها در بیماری که لیتیوم دریافت می کند منع مصرف دارند. تجویز دیورتیک های تازیدی به بیمارانی که تحت درمان با لیتیوم هستند با خطر زیاد بروز مسمومیت با لیتیوم همراه هستند. آمیلوراید و احتمالا سایر دیورتیک های نگهداری پتاسیم ،تاثیری در دفع لیتیوم ندارند ،ولی استازولامید دفع لیتیوم را افزایش می دهد. دیورتیک های اسموتیک دفع لیتیوم را افزایش می دهد. تجویز هم زمان بی کربنات سدیم با لیتیوم منجر به کاهش غلظت لیتیوم خون شده ودفع لیتیوم را افزایش یافته است. تجویز داروهایی نظیر متوکلوپرامید به بیمار تحت درمان با لیتیوم ،خطر بروز عوارض اکستراپیرامیدول و احتمال سمیت عصبی را افزایش می دهد. مواردی از کاهش کلیرانس و افزایش غلظت سرمی لیتیوم منجر به مسمومیت بعد از تجویز هم زمان لیتیوم با دیکلوفناک ،ایبوپروفن ،ایندومتاسین ،ناپروکسن و پیروکسیکام گزارش شده است. توصیه می شود که در بیمارانی که تحت درمان با لیتیوم هستند برای کنترل درد هاو تب خفیف از استامینوفن استفاده شود : اگر چه دوز معمول آسپیرین هم مقبول است.

موارد منع مصرف لیتیوم کربنات

در بیماران قلبی، اختلالات کلیوی، بیماری آدیسون و سایر اختلالات در عدم تعادل سدیم منع مصرف دارد

شرایط نگهداری لیتیوم کربنات

در دما 15 الی 30 درجه سانتی گراد و در جای خنک نگهداری شود.

پایین مطالب(کانال تلگرام)
مجوز ها و تاییدیه ها