گفتگوهای من

قوز قرنیه و مراحل درمان آن

قوز قرنیه با افزایش پیشرونده قوس قرنیه همراه با نازک شدن راس قرنیه و ایجاد آستیگماتیسم نامنظم مشخص می‌شود.
این بیماری معمولا در دوره نوجوانی و جوانی از سن ۱۰ تا ۲۰ سالگی ظاهر و تا دهه سوم و چهارم زندگی پیشرفت می‌کند و پس از آن روند بیماری یا متوقف می‌شود یا پیشرفت آن بسیار کند می‌شود.
*توصیه می‌شود در خانواده هایی که قوز دیده شده است افراد فامیل در حوالی سنین ۱۵ سالگی تا قبل از بیست سالگی چشم آنها بررسی شود.

عوامل بروز قوز قرنیه:
۱.مالش‌ های طولانی مدت چشم به صورت مکانیکی(مداوم) 
۲.بیماری ‌های پوستی و بافت همبند 
۳. اختلالات کروموزومى
۴. موارد تسهیل کننده مبتلا شدن به قوز قرنیه( شرایط آب و هوایی، حسایست‌های چشمی، سابقه حساسیت در خانواده مثل کهیر، آسم و حساسیت‌های بهاره)


علائم بیماری:
با بروز نزدیک بینی خفیف در بیمار شروع و با پیشرفت بیماری دچار آستیگماتیسم و کاهش دید می شود.


مراحل درمان:
با عینک دید در مراحل ابتدایی اصلاح می‌شود اما برای تعیین اینکه بیماری در مرحله پیشرفته است یا نه نیاز به معاینات مداوم چشم است.
 در مراحل پیشرفته تر لنزهای تماسی است به شرط اینکه بیماری متوقف شده باشد. برای عدم پیشرفت بیماری، بیمار باید از سوی متخصص چشم معاینه شود. ضمن اینکه برای توقف پیشرفت بیماری عمل تقویت ساختار قرنیه با (کراس لینکینگ قرنیه) باید انجام شود.
اگر دید بیمار با عینک و لنز اصلاح نشود نیاز به اقدامات جراحی است و اعمال جدیدی شامل کارگذارى رینگ در ضخامت قرنیه که به کمک لیزر فمتوسکندانجام می‌شود و با هدف اصلاح و منظم شدن قرنیه و بهبود کیفیت دید انجام می‌شود، همچنین کارگذارى لنزهاى داخل چشمى جدید در مواردی‌که دید با عینک خوب باشد و مایل به رهایى از عینک باشد از روش‌هاى جدید است. اگر در مراحل پیشرفته‌تر باشد نیاز به عمل پیوند قرنیه با روش‌های پیوند لایه‌ای خواهد بود.

دکتر ناصر عرفان، متخصص چشم ( افتالمولوژی ) هستم اگر در این زمینه سوالی دارید میتوانم .به شما مشاوره دهم

سوال خود را بنویسید ...
دکتر ناصر عرفان