مبناى بیولوژیک پیدایش جنسیت

مبناى بیولوژیک پیدایش جنسیت

4 ماه قبل خواندن 3 دقیقه

پیدایش جنسیت
در إبتدائى ترین اشکال حیات تولید مثل از طریق تقسیم سلولى انجام مى شود. یک سلول به دو سلول کاملا یکسان تقسیم مى شود. یکى از إشکالات  این نوع تولید مثل اینست که تنوع و گوناگونى ژنتیکى  در نسل هاى بعد به وجود نمى آید و اگر هم باشد  ناچیز است.

 در یک قدم فراتر دو سلول به هم متصل مى شوند و بخشى از ژنوم خود را با هم مبادله مى کنند. سپس از هم جدا شده و هر یک مستقلا تگثیر مى شوند. به این پدیده conjugation گفته مى شود. در اینجا ژن ها بُر مى خورند و تنوع ژنتیکى محقق مى شود.

باز در یک قدم فراتر برخى از سلولها با به دست آوردن ماده ژنتیکى لازم که احتمالا همان پلاسمید F مى باشد خاصیت نر بودن پیدا مى کنند. این سلولها به سلولهایى که پلاسمید F نداشته و در اینجا ماده محسوب مى شوند متصل شده و یک کپى کامل از ژنوم خود را به سیتوپلاسم ماده تزریق مى کنند بدون اینکه چیزى از ژنهاى ماده را دریافت کنند. با این کار سلول نر با سو استفاده از پدیده conjugation ، خودش را از زحمت تولید مثل راحت مى کند و زحمت تکثیر ژن هاى خود را به سلول ماده تحمیل مى کند. در حالى که سلول ماده با رنج و مرارت مشغول تگثیر ژنهاى اوست راهش را مى کشد و مى رود تا یک ماده دیگر پیدا کند. این رابطه در بیو لوژى نوعى رابطه انگل – میزان محسوب مى شود که در آن موجود نر انگل و موجود ماده میزبان است. در این مرحله هنوز موجود ماده امکان تگثیر مستقل را از دست نداده و حتى ممکن است بتواند با به دست آوردن پلاسمید F تبدیل به نر شود.  موجود نر نیز امکان دارد با از دست دادن پلاسمید F تبدیل به ماده شده و “سیادت ” خود را از دست بدهد. 

باز در چندین  مرحله بعد و در جانداران متکاملتر پلاسمید F کم کم به کروموزوم Y تکامل مى یابد . اینجا دیگر موجود ماده نمى تواند مستقلا تکثیر شود مگر به ندرت و تحت شرایط خاص ( بکر زایى که مثلا در ماهیها کاملا شناخته شده) و نیز نمى تواند با به دست آوردن کروموزوم Y به راحتى تغییر جنسیت بدهد. در این مرحله سیادت جنس نر تثبیت مى شود.

کروموزوم Y به موجود نر قدرت بدنى برتر و خصلت برترى جویى و مالکیت طلبى مى دهد تا با آن از یک سو ماده را به تسخیر خود در آورده و از سوى دیگر با نر هاى دیگر براى به دست آوردن ماده هاى هر چه بیشتر پیکار کند. این نظام اجتماعى در موجوداتى که زندگى گروهى دارند خصوصا در گله هاى پستانداران به خوبى دیده مى شود. در این نظم اجتماعى موجود نرى که از رقباء خود سالم تر و نیرومند تر است و مى تواند بر آنها چیره شود همه ماده هاى گله را از آن خود کرده و سهم اصلى را  در ایجاد نسل بعد خواهد داشت که این خود مکانیسم نیرومندى را براى تکامل موجودات بر أساس انتخاب اصلح ایجاد مى کند.

نر بودن شانس تولید مثل موجود را افزایش مى دهد. به طور بالقوه یک موجود نر مى تواند تقریبأ بى نهایت بچه داشته باشد در حالى که موجود ماده نمى تواند.

به طور مثال در بررسى هاى انجام شده در ژنوم مردم آسیاى مرکزى ( اقوام اویغور، قزاق، ازبک، تاتار، هزاره، قرقیز ، ترکمن و …) معلوم شده که حدودا ١٩ میلیون نفر از ساکنان این منطقه کروموزوم Y مشترک و در نتیجه  جد پدرى مشترک دارند که همانا چنگیز خان مغول است.

0 نفر این مطلب را پسندیده اند
مجوز ها و تاییدیه ها